روزنامه شرق هم توقیف شد. این خبریه که خیلی ها تو این چند روز در موردش نوشتن. من هم خیلی دوست داشتم زودتر از اینها در موردش بنویسم اما مشکلات اجازه نداد.

توقیف روزنامه شرق پایان کار یه جمع روزنامه نگار حرفه ای نیست و این همکاران در هر روزنامه ای که باشند می توانند یک شرق جدید را بنا بگذارند.

اون اوایل که می خواستیم روزنامه شرق را در بیاوریم هیچ کس فکر نمی کرد این روزنامه بتونه در کمتر از شش ماه به یه روزنامه پرخواننده و تاثیر گذار تبدیل شه. خیلی ها اعتقاد دارند حرفه بودن شرق به خاطر حرفه بودن خبرنگارهاشه. منم هم اینو قبول دارم ولی اعتقاد من اینه که حرفه ای بودن شرق به خاطر وجود سردبیری حرفه ای به نام محمد قوچانی در آن است.سردبیری که ساعت 3 بعد از ظهر می دانست تیتر یک روزنامه اش چی است و از تیتر یک کردن شهلا دفاع می کرد.

من یک بار تجربه توقیف شرق در سال 83 را دارم. تجربه ای که خیلی برام سخت بود گرچه اون توقیف دایم نبود. گرچه در زمان توقیف در شرق نبودم اما می تونم فکر کنم بتونم بچه های شرق را درک کنم.

شاید یکی از بزرگترین اشتباهات دولت در این ماه توقیف روزنامه شرق بود. روزنامه ای که منتقدی منصف برای دولت احمدی نژاد بود و در این وضعیتی که جامعه در حال گذر از مرحله ای سخت است وجود شرق خیلی می تونست به سیاست گذاران دولت کمک کنه.

با وجود برخوردی که با روزنامه شرق شد دیگه نمی شه امیدی به بازگشت آن به کیوسک ها داشت و به جرات می شه با شرق خداحافظی کرد. اونم برای همیشه.