حادثه نویس - بیرون شد از گمار

کاغذ مچاله های یک خبرنگار

	بیرون شد از گمار
دیروز داشتم چند تا شعر از هوشنگ ابتهاج می خوندم که از شعر بیرون شد از گمار خیلی خوشم اومد و تصمیم گرفتم اون رو روی وبلاگم بزارم. راه در جنگل اوهام گم است سینه بگشای چو دشت اگرت پرتوِ خورشیدِ حقیقت باید. وقتی از جنگلِ گم پا نهادی بیرون و رها گشتی از آن گرهِ کورِ گمار ناگهان آبشاری از نور بر سرت می ریزد و آسمان با همه پهناوریِ بی مرزش در تو می آمیزد. ای فراز آمده از جنگلِ کور! هستیِ روشنِ دشت آشکارا بادت! بر لب چشمه ی خورشیدِ زلال جرعه ی نور گوارا بادت!
+ نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386ساعت 12:20 توسط محمد غمخوار \|

	درباره
زندگی بازی شطرنج است تا وقتی بلد نیستی همه می خوان بهت یاد بدن اما تا یاد می گیری همه می خوان تو رو مات کنن..... بعضی وقت ها مجبوری در برابر برخی حوادث و اتفاقات در روزنامه سکوت کنی. اما این سکوت خیلی سخت و آزار دهنده است. وبلاگ حادثه نویس تا کنون یک وبلاگ شخصی تحلیلی بود اما از این به بعد مسایل شخصی ممنوع و فقط برای نوشتن آن مطالبی است که باید در برابرش سکوت کنی و اما امیدوارم که بتوانیم تحملمان را در نقد هم افزایش دهیم.