دو روز دیگر 17 مرداد است.

روزی که به نام خبرنگار نامگذاری شده است.

خدا پدر شهید صارمی رو بیامرزه.

در این روز همه مسوولان روابط عمومی به یاد می آورند یارانی که همیشه بی هیچ چشم داشتی در کنارشان هستند و پل ارتباطی آنها با با مردم هستند.

نمی خوام در مورد حقوق خبرنگار در جامعه بنویسم که همیشه نادیده گرفته شده.

می خوام در مورد دوستانی و همکارانی بنویسم که امسال بیکار شدند.

دوستانی که دو روز قبل از روز خبرنگار شنیدند روزنامه اشان توقیف شده است.

چند باری توقیف روزنامه ها را تجربه کرده ام و می دانم تحملش سخت است.

اما برایمان عادی شده است.

روزی که کار را شروع می کنیم پیش بینی می کنیم روز توقیف را.

این روز را به تمامی دوستانم که به خاطر توقیف روزنامه اشان در خانه هستند و کسی آنها را یاد نمی کند تبریک می گم.

امیدوارم بیشتر از اینکه شاهد توقیف باشیم شاهد تولد روزنامه هایی آزاد باشیم.

یاد روزنامه های هم میهن و شرق گرامی.