دیگه حوصله ای برای نوشتن مطلب برای وبلاگ ندارم. الان۱۰  روزه که تو جلسه شورای تیتر روزنامه شرکت نمی کنم. گرچه زمزمه های در مورد برخورد با این کار من از سوی مسوولان روزنامه به گوش می رسه ولی حاضر نیستم زیر حرفم بزنم.

نمی دونم من نخوام تیتر مطالبم صفحه یک بره باید کیو ببینم.البته اگه بخوام هم نمیره مگه این که سردار طلایی مصاحبه ای کرده باشه که اونم به خاطره.......است.

تو این روزنامه بیش از اینکه از آدم مطلب و سوژه بخوان آزادی فامیل از بازداشتگاه، تغییر محل سربازی و ...... می خوان.

دیگه برای خبر هم آدم روش نمی شه به نیروی انتظامی زنگ بزنه.

من نظرم اینه که آقا اگه ناراحتی شورا نرو. این نشد کار که بری شورا و بعدش بیای بیرون جلسه بزاری به عملکرد... اعتراض کنی.

تصمیم گرفتم تا چند روزی که اینجا هستم و هنوز عذرمو نخواستن به جای فکر کردن به مشکلات روزنامه و شرکت تو جلسات متعدد به کارم فکر کنم و سعی کنم یه جونه دوباره با این صفحه بدم گرچه تغییر صفحه از نظر مسوولان روزنامه زیاد به چشم نمی آد ولی مطمئنم که خوانندگان و همکاران این تغییرو حس می کنند

هیچی هیچی یه مطلب شد پس می زارم روی وبلاگم.