امروز بعد 5 روز اومدم روزنامه خواستم در باره این چند روز بنویسم اما با توجه به تجربه تلخ مطلب اصفهان پشیمان شدم.

این حادثه گرچه برام خیلی تلخ بود اما باعث شد که خیلی از مسایل اطرافم رو ببینم و اطرافیان را بهتر بشناسم.

همچنین باعث شد که به فارس نزدیک تر بشم. واقعا که تو این مدت سنگ تموم گذاشتن .

از آناهید در آبدارخانه گرفته تا فضایلی در دفتر مدیر عاملی .

از قدیم هی می شنیدم که باید اطرافیان را در سختی شناخت اما زیاد بهش توجه نمی کردم تا این ماجرا برام پیش اومد. مثل اینکه افرادی که در مواقع گرفتاری سریع تماس می گرفتند تو این چند روز شمارمو گم کرده بودند.

نمی خوام گلایه بکنم چون اهلش نیستم اما واقعا دلم از بعضی ها پره.

بهتر کاتش کنم و ادامه ندهم.

سعی می کنم در پست بعدی ماجرای ربودن آزارو اذیت ها و پیگیری پروندمو بذارم.